Chaber bławatek to rodzaj roślin zielnych z rodziny astrowatych (Asteraceae). Łodyga jest prosta i rozgałęziona, ma 30-70 cm wysokości i system korzeniowy palowy. Podstawowe i dolne liście są szerokie, z tępym końcem i długimi ogonkami. Liście mogą być zielone lub szare. Kwiaty zebrane są w kwiatostan w kształcie koszyczka. Kwitnie w czerwcu-lipcu, czasami przez całe lato. Owoce dojrzewają w sierpniu.
Chaber rośnie jako chwast wśród upraw polowych, wieloletnich traw, na obrzeżach pól, w pobliżu pasów leśnych, wzdłuż poboczy dróg i na ugorach.
Do celów leczniczych należy wykorzystywać wyłącznie niebieskie brzeżne korony kwiatów. Suszyć w ciemnym, dobrze wentylowanym pomieszczeniu, aby zachować niebieski kolor i nie utracić substancji biologicznie czynnych. Suszone kwiaty muszą mieć swój naturalny kolor!
Antocyjany, flawony i flawonole znajdują się w kwiatach chabra bławatka. Grupa glikozydów flawonowych zawiera centaurynę, cyjaninę, cyklorynę, pelargoninę. W kwiatach znaleziono również substancje gorzkie, barwniki, garbniki, substancje białkowe, saponiny i sole mineralne.
W medycynie ludowej kwiaty bławatka są stosowane w chorobach nerek i dróg moczowych, którym towarzyszy zatrzymanie moczu, w leczeniu kurzej ślepoty, bólu gardła, zapalenia krtani, kamicy moczowej, chorób układu oddechowego, gorączki i bólu głowy. Napar z kwiatów stosuje się przy przeziębieniach, zwłaszcza przy kaszlu i kokluszu. Jest dobrym kosmetykiem dla skóry z rozszerzonymi porami.
Suche surowce należy przechowywać w lnianych woreczkach lub szklanych słoikach z pokrywką w ciemnym miejscu.
